KRAMEN IN HET BUITENLAND

Waar je ook in de wereld komt, kraamzorg zoals pas bevallen vrouwen die in Nederland krijgen, is uniek, weet Grietje Miedema. „In het buitenland lig je een week in het ziekenhuis óf je staat met twee dagen weer op straat en je moet het thuis zelf uitzoeken." Om Nederlandse vrouwen die tijdelijk in het buitenland wonen toch in hun eigen omgeving uit te laten rusten, runt de Amsterdamse het kraambureau Cradle.


Zes jaar geleden wilde freelance kraamverzorgster Grietje samen met een collega een kraambureau in het buitenland oprichten. „We liepen echter tegen zo veel regeltjes aan dat we dat niet zagen zitten. Toch vonden we dat aanstaande moeders moeten kunnen kiezen waar ze willen bevallen en welke zorg ze daarna krijgen. We zijn daarom gestart met Cradle in Amsterdam en regelen van daaruit kraamzorg in het buitenland."

Het kraambureau richt zich met name op gezinnen die vanwege het werk voor grote multinationals als Shell in het buitenland verblijven. „Van emigranten krijg ik geen aanvragen. Zij hebben te maken met buitenlandse verzekeringsmaatschappijen. Die vergoeden geen kraamzorg zoals wij die kennen. Nederlanders die in het buitenland werken, zijn verzekerd hij Nederlandse maatschappijen en kunnen daardoor soms (een deel van) de kosten vergoed krijgen." Over het aantal aanvragen heeft de kraamverzorgster niet te klagen. „Voor onze dienstverlening is van Azië tot Afrika veel animo. Hét probleem waar ik tegenaan loop, is de vergoeding. Grote bedrijven staan open voor mijn verhaal, maar afspraken maken lukt bijna niet, Verzekeraars willen er over het algemeen al helemaal niet van weten. Het vreemde is echter dat als een vrouw een hele week in het ziekenhuis ligt dat soms duurder is dan wanneer wij 56 uur kraamzorg verlenen."

VERGOEDING
Er zijn families die de kraamzorg van Cradle zelf betalen. Maar als je de kanalen bij de verzekeringsmaatschappijen kent, valt er soms toch wat te regelen, weet Grietje. Je moet wel weten wie je moet benaderen. Niet de klantenservice, want dat werkt niet. Heb je de juiste persoon te pakken, dan krijg je soms de vergoeding die de maatschappij anders aan het ziekenhuis had moeten uitkeren. Het gebeurt regelmatig dat de multinational dan het resterende deel van de kosten voor zijn rekening neemt." Na inschrijving stuurt Grietje een kraampakket toe. Daarin zitten allerlei artikelen die in het buitenland moeilijk te krijgen zijn, bijvoorbeeld kruiden die de borstvoeding stimuleren of een homeopathisch zalfje. Die producten komen mooi van pas in het kraambed."

Zodra bij de zwangere cliënte de weeën beginnen, krijgt Grietje een telefoontje. „Ik sein dan alvast een van onze kraamverzorgsters in. zodat die vrije dagen kan gaan regelen. Is het een bestemming buiten Europa, dan reserveer ik ook een vliegticket. Daarna wacht ik het telefoontje af dat de baby geboren is. Pas dan gaat de kraamhulp op reis."

VREEMDE GEWOONTEN
Pas bevallen vrouwen hebben zodra de kraam verzorgster van Cradle arriveert het gevoel dat ze pas echt kunnen gaan uitrusten. is de ervaring van Grietje. „Het huishouden draait door, de man kan weer gaan werken en de kinderen hebben een Nederlandssprekende zuster die op hen past. Buitenlandse artsen en verpleegkundigen kijken volgens de Amsterdamse vaak op van het hoge kennisniveau van de Nederlandse kraamhulpen. „Pas had een van onze kraamverzorgsters een gezin in Riga (Letland). Gemiddeld ligt een vrouw daar vijf dagen in het ziekenhuis. Maar zij wilde zo snel mogelijk weer naar huis. Dat mocht dan, maar de kinderarts vond het eigenlijk maar niets. Toen de vrouw met haar kindje thuis was, is hij nog een keer langs geweest om te kijken of alles wel goed ging. Toen onze kraamverzorgster haar werkwijze uitlegde, vond de arts het Nederlandse systeem geweldig." Kraamverzorgsters lopen in het buitenland soms tegen vreemde vooroordelen of gewoonten aan, „Bij een kraam in Polen mocht de moeder bijvoorbeeld niet liggend borstvoeding geven. Het verpleegkundig personeel was bang dat de melk via de buis van Eustachius het oor in zou lopen. Ook zijn ze in Polen niet gewend dat er mannen bij de bevalling zijn. Nederlandse mannen die er toch bij willen zijn, moeten daar zelfs voor betalen," Zwangere vrouwen benaderen Cradle ook voor adviezen. „Een paar maanden geleden belde er een vrouw die in Nigeria woont. Zij wilde graag thuis in bad bevallen en wilde weten of er in dat land ook verloskundigen waren die daarbij wilden assisteren. Zelf had ik net op internet gezien dat er een groot congres in Amerika was waar ook mensen uit Nigeria naartoe gingen. Op die manier kon ik haar aan adressen helpen."

GEDIPLOMEERD
Het is met moeilijk om aan kraamverzorgsters te komen, merkt Grietje. „Ze staan in de rij om zich aan te melden, maar ik heb een team van negen mensen en dat is meer dan genoeg. Stuk voor stuk zijn het ervaren en gediplomeerde mensen. Dat moet ook wel want in het buitenland kunnen ze op niemand terugvallen. De kraamverzorgsters zijn in dienst van andere kraamcentra, maar hebben toestemming van hun leidinggevenden om één a twee keer per jaar voor mij te werken." Zelf gaat Grietje niet veel naar het buitenland. „Ik doe meer de organisatorische kant. Heel af en toe komt het voor. Kerst 2002 heb ik in Engeland doorgebracht. Ik had vrij onverwachts twee adressen tegelijk. Ik had al een aantal kraamverzorgsters gebeld, maar niemand kon. Toen dacht ik: Stop toch met dat bellen. Ga zelf je koffer pakken. Het was ontzettend leuk om de sfeer van kramen in het buitenland weer te ervaren."